મૃગજળ ભરેલ રેતીના અહીં કણ વિસ્તરે
તરસ છીપે નહી, અંદર કોઈ રણ વિસ્તરે.
ઘડી બે ઘડી મિલન પછી વિયોગોનો યુગ,
રૂધિરવાહિની ને રસ્તે થઈ હરણ વિસ્તરે.
પગરવ પગરવ કેડી કેડી પગદંડી થઈ,
વટેમાર્ગુમાં કો’ હરીયાળી ક્ષણ વિસ્તરે.
દ્રશ્યોને ઝાંખપ લાગે ઢળતાં સૂરજની,
સ્વપ્ન ખોલતાં પાંખ જ્યહિ પાંપણ વિસ્તરે.
આવે માટીની સોડમ લઈ ભીના સંદેશા,
દૂરદેશ નું પોતીકું સ્મરણ વિસ્તરે!
મૃગજળ ભરેલ રેતીના અહીં કણ વિસ્તરે
તરસ છીપે નહી, અંદર કોઈ રણ વિસ્તરે!
-ગુરુદત્ત ઠક્કર.
-ગુરુદત્ત ઠક્કર.
0 comments:
Post a Comment